donderdag 8 oktober 2015

Intermezzo III

Morgen wordt Sylvia Witteman 50. Precies een maand later is Rick Nieman aan de beurt. Daar tussen bungelt mijn feestje. Sylvia kijkt er naar uit als “het trekken van een verrotte verstandskies”. Wat Rick er van denkt, weet ik niet. Ik weet sowieso niet wat Rick denkt, of hij überhaupt denkt. Hij wordt wel 50 en vindt daar vast iets van. 

Eerlijk gezegd, moest ik naar Wikipedia om te kijken wat Rick precies deed (en doet).  Hij is dus nieuwslezer en zo. Leuk voor hem. Plotseling moet ik denken aan Rick die als nieuwslezer zijn 50ste verjaardag aankondigt.

“Vandaag viert voormalig nieuwslezer, presentator en Amerika deskundige Rick Nieman zijn 50ste verjaardag.  Zijn vrouw Sacha had deze ochtend een ontbijt voor hem gemaakt met een zachtgekookt ei en een slagroomsoesje. Natuurlijk ontbrak het kopje slappe thee met een kleintje whisky niet. De gevierde presentator vertelde beduusd dat er inderdaad een boeiend leven achter hem ligt en dat de toekomst ongewis is.  Om er schaterend aan toe te voegen: dat weet nieman-d! Dankjewel Rick.”

Maar morgen klontert dus eerst de familie Witteman/Remarque samen rond de vilt-geworden badjas van Sylvia. De oud-zuid kids proberen niet te kijken naar de openvallende bovenkant van wat ooit een stukje soepel vallend badtextiel was. Discreet lager kijken, is er ook al niet bij.  De voeten van mama zijn een beetje raar en helaas blijven de weerbarstige onderflappen van die viltige badjas onhandig overeind staan. En daar wil je al helemaal niet kijken. Zeker niet bij je moeder.

Daar tussen hang ik dus. Tussen de immer frisse bakkes van Rick en de kleffe badjas van Sylvia. Tussen Amerika en Rusland, tussen RTL en Volkskrant. Andere mensen, BN-ers. Maar ook mensen met gemeenschappelijke herinneringen, met een kijk op de wereld die bepaald is doordat ze voor het eerst met hun ogen knipperden tegen een laf herfstzonnetje in 1965.  Net als ik.


Och, weten zij veel… boeiûh


Geen opmerkingen:

Een reactie posten