Dat Sinterklaas oud is dat weten we allemaal. Maar dit jaar werd wel heel gĂȘnant duidelijk dat zijn ouderdom echt met gebreken komt. Tijd voor iets anders?
Vroeger kwam er bij ons thuis een ferme Sinterklaas vergezeld van twee aantrekkelijke Pieten waarvan ik (als klein jochie) het geslacht moeilijk kon bepalen. Met terugwerkende kracht vermoed ik dat het vrouwelijke Pieten waren. De klonterende morsige baard van de Sint vertoonde namelijk steevast wat zwarte vegen en er steeg een merkwaardige geur uit zijn baard. Een geur zo penetrant dat zelfs na de obligate halve liter jonge jenever Sint’s adem vermengd werd met een vleugje, een vleugje… iets.
Er viel uiteraard altijd wel iets op onze sint aan te merken: die vlek in zijn jurk, een hakenkruis op de mijter en dat hij gaandeweg de avond zijn aandacht verlegde van mijn moeder naar mijn jongere broertje met wapperende blonde lokken. Maarrr, hij was altijd op tijd, had een actueel boek, de juiste cadeaus en was op tijd weer vertrokken in de Fiat 500 met zijn twee Pieten. Planmatig en extreem viriel, helemaal zoals een Sint moet zijn.
En dan nu. Kinderen worden geconfronteerd met diverse Sinten die hun paard kwijt zijn, de mijter achterstevoren plaatsen, de ring achterlaten in een Piet, pakjesboten laten zinken, pepernotenrecepten verklooien, e-mailbestanden niet fatsoenlijk kunnen beveiligen en waarschijnlijk nog veel meer. Ik heb immers maar 5 procent van alle sint soaps gezien. En oh ja, we moesten ook nog allemaal de vlag uithangen anders wist die Sint-Alzheimer niet waar de pakjes naar toe moesten. Het beeld van de oude man die alles weet en en-passant nog 2.500 slaven strak aanstuurt is wel heel erg vervaagd bij de kindjes uit deze eeuw. We zien een zielige vergeetachtige oude man die aan alle kanten gemanipuleerd wordt en het eigenlijk ook niet meer weet. Alles wijst er op dat hij hier in Nederland niet gelukkig is en naar het einde verlangt. Wie helpt hem?