Ik verveel me kapot, mis mijn rondjes hardlopen,
de voorbereiding en het nahijgen. Het
trainen in een muffe sportschool is best aardig maar het blijft surrogaat.
Dus in plaats van een middagdutje surf ik verveeld
langs obscure websites waar ik mijn verstand verder niet bij nodig heb. Het
klikpad leidt me naar de rubriek Achterklap op Nu.nl. Nu.nl is een soort een nieuwssite voor no-no’s en als de homepage
te moeilijk is, de rubriek entertainment ook te veel drielettergrepige woorden
heeft, dan is daar voor de zwakgeletterden altijd nog de relnichtenrubriek
Achterklap. Ik verschik iets in mijn joggingbroek en zak verder weg in de bank.
“Star Trek-acteur Patrick Stewart heeft een groot
deel van leven gedacht dat zijn penis besneden was. Toen hij klein was had zijn
moeder dit aan hem verteld.”
Denken dat je piemel besneden is. Niet voelen, niet kijken, nee denken dat er
een stukkie af is. Want mama heeft het zelf verteld.
Patrick Steward (13 juli
1940, Mirfield, Engeland) heeft dus een groot gedeelte van zijn leven gedacht
aan een klein gedeelte dat ontbrak.
Mijn gedachten gaan uit naar
al die Star Trek fans die dachten dat ze een onverschrokken Captain Jean-Luc
Picard zagen strijden met de meest verschrikkelijke aliens uit verre heelallen.
Onverschrokken? Ik dacht niet! Een twijfelkont,
onzeker over het flubbertje daar aan het einde van zijn geslacht. Terwijl hij
vocht met Romulans of het Ferengi-ras, op het punt dat onze beschaving dreigde
te verdwijnen, dacht Patrick/Jean-Luc maar aan één ding: zijn voorhuid… en aan
zijn moeder. Dat in de tweede Star Trek serie een aflevering “The Measure of a
Man” heette, zal zijn zelfvertrouwen geen goed hebben gedaan.
Arme Patrick, denken dat je besneden bent. Ben je
besneden een beter mens? Als Adolf Hitler, Joden en Moslims besneden zijn, kun
je bepaald niet spreken van verbroedering der besnedenen. Wat ging er door onze
Patrick heen toen zijn vriendinnetje met het vel tussen te tanden hem
complimenten maakten voor zijn onbesneden lul? Hoe verliep vervolgens de
welles-nietes discussie tussen de maagd
Patrick en zijn ervaren one-night-stand? Wanneer speelde hij zijn
vermeende troefkaart? zijn moeder! Waarschijnlijk was dàt moment de passie
verder weg dan zijn spaceship. Ik realiseer dat zoiets futiels als een stukje
huid je leven kan gaan beheersen. Patrick kruipt ook onder mijn voorhuid.
Voorzichtig til ik het elastiek van mijn joggingbroek omhoog en die van mijn boxershort
omlaag. Ik gluur als een captain Kirk in de schemer. Besneden?
Om mijn leven niet helemaal te verkwanselen, bel
ik direct mijn moeder. “Mam, ben ik besneden?” En dan het moment dat je je
moeder van 83 alles uit moet leggen over mannenbesnijdenis, Star Trek en een
hardloopblessure. Lost in space….