Ons
bedrijf wordt gelukkig niet bestuurd door piloot in een afgesloten cabine. De
tassen hoeven niet door de scan en mijn anus wordt onberoerd gelaten door de
beveiliging. Gelukkig maar. Toch zie ik ook bij ons betuttelingsverschijnselen.
Zo zijn sinds enige maanden onze brandslangen voorzien van een grote sticker
met de tekst: “Geen drinkwater!”.
Allereerst denk ik dan: “waarom zou iemand de brandslang aan de mond zetten bij
hevige dorst? Je kunt overal water drinken, gratis of betaald, warm of koud,
uit de kraan, automaat of in de kantine.” Enfin, de waarschuwing zal niet voor
niets zijn. Daarna denk ik: “Geen drinkwater? Wat voor water zou het dan zijn?
Wat zou er gebeuren als ik het drink? Zal ik het toch eens stiekem proberen?”
Wederom, de waarschuwing zal niet voor niets zijn.
Drinkbaar
of niet, voor mij is het geen verleiding. Net zo min als de glimmende zwarte
drankautomaat op mijn afdeling een verleiding voor mij vormt. Omdat je een code
in moet voeren om een bepaald warm drankje te krijgen, wordt het apparaat “Fifty
shades of Brown” genoemd. Elke kleur bruin heeft een ander smaakaccent. Vanuit
een soort beige default drab wordt er, op basis van een code, een extract
toegevoegd met namen als ‘Thee’, ‘Koffie’, ‘Chocolade’, of (ja, echt waar) ‘soep’.
Allemaal bruin.
Wanneer
je over de helft bent, neem je geen genoegen met surrogaat, slechte wijn of
instant soep. Daarom was de laatste bestickering van de drankautomaat mij
ontgaan. Alleen in tijden van gruwelijke katers strompel ik wel eens naar het
ding om met bevende vingers een ‘Thee Suiker’ te tappen. Onlangs, terwijl het
bekertje langzaam vol druppelde, viel mijn oog op een waarschuwing. Met enige
moeite focuste ik op de tekst en de symbooltjes. Mijn bek viel open. De
waarschuwingen betreffen onder andere dat de koffie restanten van bonen kan
bevatten, de groentesoep verdacht wordt van selderij en in de thee kan melk
zitten. Dat laatste moet je ze eens in India of Engeland vertellen…. Verder kunnen
er in soep o.a. schaaldieren, vis, noten en ei worden aangetroffen. Ze hadden
er nog zo goed Dodo-vlees en dinosaurusbeenderen aan toe kunnen voegen. Die
heeft ook nog nooit iemand in de automatensoep gevonden. Er zit verdomme
helemaal niets in de soep. Ja, een handvol zout en een uitgeknepen rode
viltstift (of een gele, ingeval van ‘Kippensoep’).
Och,
ik ben mild. Ik kan er nog om lachen, al kriebelt het ergens in mijn nek.
Haartjes die overeind staan. Lieve lezers, betuttel me niet, ga me alsjeblief
nooit, nooit waarschuwen voor noten, gluten, soja, selderij, boter, kaas of
eieren. Waarschuwen voor drinkwater mag wel. Ik drink liever wat anders.
Proost.