vrijdag 5 juni 2015

Seks in de Supermarkt

Van palende paters of een porno pastoor kijken ze in het Zuiden des Lands nauwelijks meer op. Een enkeling zal hooguit wat ongemakkelijk met zijn billen over zijn stoel schuiven.  Deze misstanden zijn  feitelijk al een tijdje onder het Limburgse tapijt geveegd.

In Maasbree echter, daar werd onlangs de open zenuw van die gezellige katholieke intimiteit weer eventjes blootgelegd. Nee, niet door een reïncarnatie van bisschop Gijssen of een vieze frater. De gemeenschap werd opgeschrikt door het neerstrijken van de volgelingen van “De Seksrabbijn”. De lange Roomse rokken zijn vervangen door wapperende zwarte jassen en dito pijpenkrullen. De tocht door de wereldwijde woestijn had hen via Zimbabwe en Texel in het plaatselijke morsige bungalowpark gebracht.
Een “Seksrabbijn”: ik had er nog nooit van gehoord maar het bekte wel lekker. Ik stelde me een jonge, nog niet uitgedijde Leon de Winter voor, mijn fantasie sloeg al een beetje hol. “Maasbreese moeders, houd je dochters thuis!” Tot mijn grote teleurstelling bleek de Seksrabbijn een viezige, magere oude man te zijn. Wanneer ik in de spiegel kijk, concludeer ik dat oud niet noodzakelijk lelijk hoeft te zijn. Kijk ook maar eens naar Sean Connery of Onno Hoes. Maar deze rabbijn was echt oud en vies. Hij erkent dat ook ruiterlijk en voegt daaraan toe dat door prostaatproblemen zijn ‘lust’ al jaren verdwenen was. Deze gedachte en zijn foto deden mijn lust ook verdwijnen. Wat bleef hangen (!) was het beeld van een schraal besneden lul.

De veronderstelde improductiviteit van de Rabbi had blijkbaar geen invloed op de vruchtbaarheid van zijn volgelingen. Met een gemiddelde kinderschaar van 10 per gezin moet het een vrolijke luidruchtige bedoeling zijn in het aftandse vakantieparkje.  Verder hoor je het kreunen van de vrouwen als gevolg van weer een conceptie of dragen van de volgende worp.  De mannen bestuderen ijverig de Thora en prevelen hun gebeden.  Het zwartbonte gezelschap wekt verbazing en wrevel bij de lokale bevolking.

Het orale verlengstuk van de SeksRabbijn is een beetje verbaasd over de onrust. In keurig woordvoerdersjargon legt hij de intenties van de ijverige volgelingen uit en schuift en passant de schuld in de schoenen van Maasbreeërs (heten ze zo?).  De eenvoudige dorpelingen waren “nog niet zo gewend” aan de gewoonten van de bezoekers. Zo bespeurde hij een wat starre houding van de dorpelingen wanneer zij zich geconfronteerd zagen met een vroom biddende Jood in de supermarkt. In de supermarkt!

Ik sloot mijn ogen en dacht terug aan mijn tijd als medewerker in de dorpssupermarkt van ome Harry. Ome Harry en tante Diny runden een geweldig lopende supermarkt, waar ik gedurende mijn hele middelbare schooltijd werkte. Fantastische tijd. Een supermarkt was in die tijd ook een soort sociale ontmoetingsplaats: er werd gekletst, gelachen, gedeeld en veel verkocht. Daar zorgen ome Harry en tante Diny wel voor. Ik sta bij de groente-afdeling, help klanten en maak een praatje in lokaal dialect. Plots komen er zeven orthodoxe volgelingen van onze Seksrabbijn binnen. Ze gooien wat blikken kippensoep, een zak zuurkool en een doos Matzes in hun karretje en plots – ergens tussen de melk en de kindervoeding – houden ze halt. Oude boeken en indrukwekkende rollen komen tevoorschijn. Wiegend staan ze voor het schap. Bidden ze? Klagen ze?  Niemand die het weet. Ome Harry dribbelt naar  me toe, duidelijk nerveus. “Niet kosher!”, sis  ik. Harry heeft geen idee waar ik het over heb. Achter het zevental ontstaat een rij huisvrouwen die op jacht zijn naar de varkenslapjes die in de aanbieding zijn.  De zeven wiegen, de rest schudt.  Niemand die het weet, ook  boeken, rollen en boodschappenlijstjes bieden geen uitsluitsel. Ik knipper met mijn ogen.  Ze zijn weg.


Wie is raar?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten