dinsdag 21 april 2015

Afzuigende werking

In het dorp van mijn jeugd waren geen minderheden. Iedereen was Rooms-Katholiek, roomblank en heteroseksueel. Overzichtelijk en xenofoob. Op zondag in de kerk werd naastenliefde gepredikt, naastenliefde die vooral gold voor de eigen kleur en eigen buurt. De rest werd keurig afgekocht door een forse bijdrage in het collectemandje. Als kind vond ik het prettig maar al snel werd het beklemmend, eng en voorspelbaar. Ik vertrok, zonder wrok.

Er kwam kleur in mijn leven, kleur om mijn bord en er kwam kleur in Nederland. Kleur die nieuwsgierig maakt, kleur die uitdaagt, kleur die vernieuwt. Helaas moeten al die kleuren nog steeds opboksen tegen de 50 tinten grijs die denken dat Nederland terug moet naar de jaren 50 maar dan in Vinex stijl. Naar grauwe eenvormigheid met rolluiken, achter een potdichte grens.  Klagend over alles,  bang voor iedereen die wel het geluk zoekt.

Na het sporten zat ik in de sauna en mijmerde wat over mijn aanstaande vakantie in Zuid Italië. Met een klik ging de deur open en twee jongens namen naast mij plaats. Hele mooie jongens. Ze gingen geanimeerd met elkaar in gesprek. Zowel de taal als hun uiterlijk kon ik niet direct duiden. Deductie bracht me ergens in de zuidelijke Sahara. Ze kwamen uit Eritrea, gevlucht voor armoede en een smerige dictatuur. Vrienden, familie en ouders; alles achtergelaten. Gezworven door het onmetelijke Soedan, voor veel te veel geld door de Libische woestijn gebracht en eindeloos moeten wachten in een goor pand ergens aan de kust. Ze zijn christenen in een gebied waar IS langzaam maar zeker de overhand krijgt (enkele maanden later worden 21 christenen door IS onthoofd). Ondertussen dromen ze van Zuid Italië.

Met een gammel bootje bereiken ze Sicilië. Zij wel. Ze bereiken Italië, Frankrijk en Nederland. BAM detentie! Ze ondergaan het gênante proces en mogen blijven. Ze hebben niemand, kennen niemand en belanden in Muiden en Weesp. Ze sloven zich uit, maken zich mooi en leren Nederlands. Huilend bellen ze hun moeders. Zij wel.

De beelden van verdronkenen, de kanslozen, de hulpelozen. Ze gaan de wereld over. Een meisje in een vrolijk rokje, dood, drijvend in het blauwe water van de Middellandse Zee.  Een man op zijn skai tweezitter ziet het, leest het en roept: “Gelukszoekers”. De meneer van de VVD vindt dat deze mensen veel beter het geluk in hun eigen regio kunnen zoeken. En wanneer je de drenkeling een reddingsboei toewerpt dit een ‘aanzuigende werking’ heeft. Beide mannen zijn hun leven lang te laf geweest om het geluk te zoeken en een aanzuigende werking hebben ze ook nog nooit gehad.


Ik dommel even weg en mijn dromen vermengen zich met het gebabbel van 2-Vandaag op de achtergrond. Bang en Wakker Nederland verzamelt zich in de provincie Groningen waar de grond beeft. Slochteren, buizen en schachten maar gas wordt niet meer gezogen. Iemand zet de schakelaar om. De afzuigende werking is begonnen. Xenofoob NL verdwijnt in het Rotliegendes, we kunnen Nederland opnieuw inkleuren.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten