zondag 12 juni 2011

Zooo 2010

We gaan het doen maar we waren even bang dat het niet meer kon. Dat het iets was van vroeger. Vroeger, de tijd van Web 2.0:  toen het nog hip was. De tijd dat je het moest doen. Voor jezelf, je zelfrespect, je vrienden en collega’s. Soms deed je het met pretenties: je deed het voor een betere wereld en hoopte stiekem op ontdekking als Goeroe.  Of droomde– iets ambitieuzer –van een beursgang.

Toen sloeg de twijfel toe. Mag je iemand nog wel lastig vallen met meer dan 140 karakters?  Betreed je met meer dan één alinea niet al te persoonlijke paden? Mag je wel meer dan twee minuten aandacht van iemand vragen? Aanvankelijk dachten we van niet. Het is zo niet 3.0, zo niet 2012 en vooral zo indringend en confronterend.

Maar dan zie je een kerel in een cabrio in de mist, een snor met een flesje sterk en anderhalve liter cola uit de slijterij stappen, blaatapen op twitter, misplaatste posts  op andere social media. Kortom te veel dat niet onvermeld mag blijven. Niet onvermeld en zeker niet ombecommentarieerd!

We gaan dus weer bloggen (http://nl.wikipedia.org/wiki/Bloggen ). Bloggen over onze wereld, soms verschillend, soms dezelfde. Soms met een female touch, soms typical male. En misschien of waarschijnlijk ook met een kleine generatiekloof. Hopend dat we de rimpelingen in ons strakke patroon om kunnen zetten in een bescheiden lachrimpel.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten