Het was weer laat geworden op zijn werk. Heel laat. Nee, niet dat hij druk was of zo. Neuh, helemaal niet. Hij kon prima de illusie wekken en daar kwam hij al jaren mee weg. Nu is het anders, nu is er Twitter, Facebook, Foursquare. Mailen, bloggen, chatten deed hij al lang.
Zij naar hem: “We levellen niet meer”
Hij: “ask upgrade” #durftevragen.
Zij: “Game over”.
Hij via WhatsApp: “What’s up?”
Zij = offline
Hij kijkt naast zich. Niemand…. Virtual reality sucks
Het was laat en hij kwam thuis, het was donker. Een flauw schijnsel kwam uit de master bedroom. Door het raam – dat op een kier stond – hoorde hij opgewonden kreetjes en – soms – tevreden geknor. Het maakte hem niet ongerust. Ze was alleen.
Het was laat en hij sjokte naar binnen. Zapte nog even langs de zenders, poetste zijn tanden en checkte nog 1x zijn zakelijke mail, zijn privé mail, twitter, facebook, foursquare, WhatsApp, voicemail en sms-jes. De laatste twee waren zeldzaam de laatste tijd.
Het was laat en hij kroop in bed. IPad 2 aan en nog even een uurtje FlightControl. Zijn vrouw vloekte binnensmonds. Angry Birds is nog best lastig. Beider IPads registreerden een continue stroom van binnenkomende berichten. De wereld draait nu eenmaal 24 uur per dag en zij draaien mee. Draaien door.
Nog later. Zij WhatsAppt naar hem: “Nog op de Condoleance App voor mijn moeder gekrabbeld?” Reply naar haar: “Neuh, eCardje”. Zij naar hem: “We levellen niet meer”
Hij: “ask upgrade” #durftevragen.
Zij: “Game over”.
Hij via WhatsApp: “What’s up?”
Zij = offline
Hij kijkt naast zich. Niemand…. Virtual reality sucks
Geen opmerkingen:
Een reactie posten