donderdag 22 juni 2017

Sgt Pepper in je Reet

Ergens bij de poorten van de Achterhoek hangt mijn moeder schone, druipende luiers aan de waslijn achter ons huis terwijl ik in de box mijn middagslaapje doe. Het is een zwoele juni middag in 1967 en zij is zwanger van nummer drie.
Van de was naar de box. Van de box naar de tuin en van de tuin naar het fornuis. Ploeteren. Tevreden ploeteren met af en toe een verzetje: de kermis, het schuttersfeest of een bruiloft. Feestjes met bier, moezel en jenever. En natuurlijk de sigaretten en sigaartjes op tafel, keurig in een glaasje. Veel gekker werd het niet.

Ergens achter de deuren van een studio aan Abbey Road steken de jongens er nog eentje op. Ze pielen wat met hun instrumenten en kibbelen over details. Het broeit in het voorjaar van 1967. The Beatles bevallen van hun nieuwe studio-album.
Van de microfoon naar de kostuums. Van de kostuums naar de instrumenten en van de instrumenten naar de middelen. Trippen. Tevreden trippen met continue  hoogtepunten: Sgt Pepper, Lucy in the Sky, Mr Kite en Lovely Rita. Het circus, de kermis, fanfare en de sitar: alles in een psychedelische smeltkroes. Gekker kan het niet.

Vijftig jaar later luister ik opnieuw en voor de zoveelste keer naar Sgt Peppers Lonely Hearts Club Band. Nu naar de ‘remastered version’ uit 2017. Alles nog scherper, nog helderder en nog dichterbij. Ik kan het voorjaar van 1967 raken, voelen en ruiken. Zwoel, zwanger, tikje muf en een vleugje hasj. 
Ik zie de wereld ploeteren, ik doe mijn slaapje en…. de jongens uit Liverpool schudden mij wakker. Dat deden ze toen en dat doen ze nu weer.  Ze pakken me op, nemen me mee. Mijn hoofd tolt bij For the Benefit of Mr. Kite, ik zweef samen met George Harrison Oostwaarts bij de klanken van Within you, without you en na  A Day in the Life verwacht ik nooit meer op aarde terug te komen.  Compleet out of the box.

Ik blader door het boekje bij de 50th anniversary edition. Jonge mannen met lullige snorretjes en kekke pakjes. Idioot en geniaal in een wereld van katoenen luiers, gekookte aardappels en Duitse Polka’s. Peper in de reet van de ingekakte wereld.
Natuurlijk draai ik de CD terwijl ik dit schrijf. Het kippenvel staat nog steeds op mijn armen, de ogen draaien in mijn kop


Somebody spoke and I went into a dream
I read the news today, oh boy
Four thousand holes in Blackburn, Lancashire
And though the holes were rather small
They had to count them all
Now they know how many holes it takes
To fill the Albert Hall

I’d love to turn you on


Geen opmerkingen:

Een reactie posten