donderdag 10 januari 2013

Roerdomp leed dat Reli heet


Nee, die mensen in Syrie die hebben het niet makkelijk. En ook in Oost-Kongo zou men best wel eens wat aardiger tegen elkaar mogen doen. Maar wat mens en dier in de omgeving van Biddinghuizen te wachten staat, dat gun je je ergste vijand niet. Ik heb het niet over de jaarlijkse invasie richting Lowlands van would-be hippies,  het gaat hier om het vier(!) daagse Pinksterfestival “De Opwekking”.

In eerste instantie dacht ik dat De Opwekking een wedstrijdje ver-plassen was voor mannen met ochtenderecties. Nadere verdieping leerde mij echter dat het hier een festival betreft waar 60.000 christenen vier dagen lang religieuze liederen zingen. Oh my God! Ik kan je vertellen dat er bij mij na een kwartier religieus gezang, veertien dagen lang geen enkele sprake is van enige opwekking van welk lichaamsdeel dan ook. Verweking lijkt me een betere beschrijving van die toestand.

Gelukkig woon ik nog net buiten gehoorsafstand van het stukje reli-pop dus mijn libido overleeft het wel. Mijn gedachten gaan daarom uit naar de arme Roerdomp en de Grote Karekiet. De Roerdomp met  zijn kenmerkende “hoempende”  geluid, een zware misthoorn in het riet. Het enige moment dat hij de vrouwtjes lokt met dreunende roerdomp polderbeat. Strak in de paalstand, klaar om te scoren, wordt hij overstemd door 60.000 reli’s die zingen dat Jezus je liefste vriendje is en dat kleine meisjes de straksten zijn op aard. En ook de trotse Grote Karekiet zal zijn jaarlijkse Opwekking een keertje moeten overslaan. Ook hij wordt niet gehoord door smachtende karekietvrouwtjes met rammelende eieren.

Hulde daarom voor de milieugroep Dronten. Zij pleiten voor een verbod van het festival zodat mens en dier elkaar kunnen verleiden en beminnen met een passie die zelden in de polder vertoond is. Hoempend trekken mannen met geslacht in de paalstand door de straten van Dronten en Biddinghuizen. Vrouwen hangen uit de ramen en imiteren blozend het geile gefluit van de karekiet. De opwekking is nabij. Het is lente, het is mei. Er is geen enkel ei meer vrij. Zo zal het zijn.
De westenwind draagt het broeierige voorplantingsgeluid richting de bible belt. De ouderlingen horen het stiekem aan. Krabbend aan hun kloten, krijgen ze toch nog een bescheiden opwekking.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten